ترانه ای پُر خاطره از :

محمد نوری

 

 

بر کنید از جان بنیان غم ها !

برکشید از دل مستانه آوا !

چون به بار آمد ز بعد انتظاری ،

غنچه ای رعنا  ، در این گلزار زیبا .

 

                            ***

 

همچون خورشید آن جانانه سر زد

تیرگی ها را رنگ سحر زد

روشنی تابید از آسمان ها

فصل شادی بر فلک ، نقشی دگر  زد

 

                            ***

 

ساز عشقم شد از نغمه لبریز

نغمه خواند از عشقی دل انگیز

لاله و گل گرچه شد پژمرده ، غم نیست

غنچۀ ما می دمد در فصلِ پائیز

 

                            ***

 

همچون خورشید آن جانانه سر زد

تیرگی ها را رنگ سحر زد

روشنی تابید از آسمان ها

فصل شادی بر فلک ، نقشی دگر زد

 

                            ***

 

بر کنید از جان بنیان غم ها !

برکشید از دل مستانه آوا !

چون به بار آمد ز بعد انتظاری ،

غنچه ای رعنا در این گلزار زیبا .

 

                            ***

 

ساز عشقم شد از نغمه لبریز

نغمه خواند از عشقی دل انگیز

لاله و گل گرچه شد پژمرده ، غم نیست

غنچۀ ما می دمد در فصلِ پائیز

 

                                   ***

                           

بر کنید از جان بنیان غم ها !

برکشید از دل مستانه آوا !

چون به بار آمد ز بعد انتظاری ،

غنچه ای رعنا در این گلزار زیبا .

      

 

*****************************

  محمد نوری ای گذشته های من بهشت گمشده تو قصه ای ، افسانه ای *** آه ، پس از در بهار نهال آرزو نزد جوانه ای *** با چراغ آرزو به رهگذار تو میان شب نشسته ام *** آه ، تو را صدا کنم خدا خدا کنم بیا که خسته ام *** ای ، پرندۀ جوانی من ز عشق من ، نشانی من تو با گذشته ها چو همسفر شدی به دشت غم *** من هر جا تو را جستجو کنم هر دم ز تو گفتگو کنم به دشت انتظار ز باد بی قرار ز سنگ و خار ز چشمه سار نشان ز تو جویم .